Slovenac Damjan Hosta, koji je u toj zemlji odavno označen kao berzanski mešetar, ostavio je sa poslovnim partnerima sa sjevera previše prljavih tragova u vrijeme tranzicije u Crnoj Gori, da bi sve smjelo biti lako zaboravljeno, a stvari odavno idu u tom pravcu.
U ovom trenutku nema odgovara na pitanje u kojim fiokama i depoima su ostali predmeti protiv Damjana i „drugara“.
Udruženje manjinskih akcionara HTP Berane uputilo je još 2007. godine dopis tadašnjem predsjedniku Vrhovnog suda Ratku Vukotiću, žaleći se na sporost sudova u pogledu krivičnih prijava koje su protiv poslodavaca podnijeli radnici, pod osnovanim sumnjama da su zloupotrijebili službeni položaj.
Krivičnu prijavu je podnijela i još tada i beranska policija zbog sumnje da su iskorišćavanjem svojih službenih ovlašćenja novi vlasnici nekadašnjeg HTP Berane sebi ili drugome pribavili protivpravnu imovinsku korist u iznosu od 636.738 eura.
Odgovoreno je da je taj postupak objedinjen sa postupkom koji se već u Osnovnom sudu u Podgorici vodi protiv istih osoba među kojima je bio i Slovenac Damjan Hosta. I od tada ništa od svega toga do danas.
Ovaj preduzetni Slovenac je, uprkos svim tim krivičnim prijavama, nastavio da posluje u Crnoj Gori stvarajući jake veze u tadašnjim političkim i biznis strukturama.
Sve je manje nade da bi više od dvije decenije od privatizacije nekadašnjeg najjačeg hotelsko turističkog preduzeća na sjeveru Crne Gore, beranskog HTP “Berane”, mogla da se rasplete mreža osoba i firmi koje su učestvovale u njegovoj privatizaciji i pljački.
Uzalud je Mreža za afirmaciju nevladinog sektora (MANS) još 2009. godine, praveći još šemu osoba i firmi uvezanih u privatizaciju HTP Berane, “nacrtala” da se sve zvanično vrtilo oko beranske firme “Euroturist GMBH” čiji je direktor bio Borislav Dvoržak i bjelopoljskog “Slomont turist”-a, na čijem čelu je bio njegov šura Izudin Gušmirović.
Ne bi smjelo biti zaboravljeno da je HTP Berane, nekadašnju kompanija bez gubitaka i sa zalihama robe u vrijednosti od makar 80 hiljada eura, u martu 2003. godine privatizovalo je do tada nepoznato preduzeće Euroturist GMBH.
Oni su u startu imali 36 odsto akcija, ali im je tadašnji Fond za razvoj, to jest država, ustupila na upravljanje svojih 15 odsto, i time je taj Fond indirektno zaslužio mjesto u šemi kao jedan od krivaca za omogućavanje ove privatizacije.
„Euroturist GMBH“ je vrlo brzo, kupujući, ili kako to manjinski akcionari kažu, otimajući po ulicama, vaučere i akcije od građana i radnika, postao samostalno vlasnik preko pedeset odsto HTP Berane, istina minimalno, svega 0,14 procenata preko potrebne polovine, ali im više državni fondovi nisu bili potrebni.
Zapravo, bili bi im potrebni da je rađeno po zakonu, jer nijednu odluku o prodaji imovine ne bi mogli donijeti bez njih, odnosno bez dvotrećinske većine na akcionarskoj skupštini.
Vrlo brzo ova družina počela je da bez zakonskog osnova rasprodaje imovinu HTP Berane, počevši od kafane „Korzo“, preko hotela „Komovi“ u Andrijevici, kafane „Ranč“ na Rudešu, do hotela „Lokve“ i istoimenog ski centra na planini Cmiljevici, i vrlo brzo uništila i opljačkala ovu solventnu kompaniju.
Portala RTCG je pisao o tome da se u Centralnoj depozitarnoj agenciji (CDA), iako preduzeće više faktički ne postoji, većinski paket akcija HTP Berane od 50,14 odsto i dalje se vodi na Euroturist GMBH.
Manjinski akcionari objašnjavaju da je to zbog toga što nije bilo stečaja niti likvidacije i više puta su tražili da im se imena brišu iz CDA.
Kapital akcionarskog društva u osnivanju je procijenjen još u to vrijeme na 5,2 miliona eura. Tolika bi bila i nominalna vrijednost pljačke koju i dalje prekriva prašina, dok se „glavnom projektantu“ Damjanu Hosti ne zna trag, iako se njegovo ime veže i za druge krupne berzanske prevare u Crnoj Gori.
Tufik Softić
