Iako je broj automobila na gradskim ulicama u Beranama u porastu, što je uočljivo i po svakodnevnim saobraćajnim kolapsim na kritičnim tačkama i raskrsnicama, tvrdnja da u ovom gradu ima više automobila nego stanovnika, koja često se može čuti, ipak nije tačna.
Prema posljednjim javno dostupnim podacima, u Beranama je krajem 2024. godine bilo registrovano oko 9.088 motornih vozila. Istovremeno, opština ima oko 24.000 stanovnika, što znači da dolazi približno jedno registrovano vozilo na 2,7 stanovnika, odnosno oko 37 vozila na 100 stanovnika.
Treba imati u vidu da u ovu računicu ulaze samo registrovana vozila, kao i da zvaničnih podataka o broju automobila za 2025. godinu, još uvijek nema.
Slična situacija je i u ostalim opštinama sjevera Crne Gore. Najveći broj registrovanih vozila ima Bijelo Polje sa 14.322, slijede Pljevlja sa 9.384 i Rožaje sa 7.121 vozilom. Kada se saberu podaci za svih 13 sjevernih opština, dolazi se do ukupno 53.163 registrovana motorna vozila.
U odnosu na procijenjenih oko 152.500 stanovnika sjevernog regiona, to znači da na svakih 100 stanovnika dolazi približno 35 registrovanih vozila. Najveći odnos vozila prema broju stanovnika bilježe Žabljak, Pljevlja i Berane.
Na prvi pogled djeluje paradoksalno da region koji se godinama suočava sa iseljavanjem, nižim primanjima i slabijim ekonomskim razvojem ima tako veliki broj automobila, ali stručnjaci ističu da broj registrovanih vozila nije pouzdan pokazatelj životnog standarda.
Na sjeveru je, kako kažu, automobil prije svega potreba. Velike udaljenosti između naselja, ograničen javni prevoz i svakodnevne obaveze čine da mnoga domaćinstva ne mogu funkcionisati bez sopstvenog vozila.
Osim toga, prosječna starost automobila u Crnoj Gori je visoka, pa veliki dio voznog parka čine starija i znatno jeftinija polovna vozila. Značajan uticaj ima i dijaspora, koja često kupuje automobile za članove porodice ili ih registruje u rodnim opštinama.
Nije nevažan podatak da ukupan broj registrovanih vozila ne obuhvata samo putničke automobile, već i teretna vozila, motocikle, traktore i druge kategorije motornih vozila.
Ono što je moguće zaključiti je to da broj registrovanih vozila potvrđuje da je automobil na sjeveru Crne Gore postao gotovo neophodan dio svakodnevnog života i da je saobraćajna slika ovog regiona znatno intenzivnija nego što bi se moglo zaključiti samo na osnovu broja stanovnika.
Portal RTCG pisao je ranije da više gradova na sjeveru Crne Gore koji su međusobno udaljeni od svega petnaest do trideset kilomatara, nemaju lokalni javni prevoz, pa stanovnici moraju čekati prolazne autobuse koji vode do udaljenih destinacija, ili plaćati taksi usluge.
Lokalni javni prevoz na teritoriji Berana, Gusinja, Plava, Andrijevice, Petnjice, Rožaja i Bijelog Polja dugo je predstavljao monopol najvećeg autoprevoznog preduzeća, beranskog Simon vojaža, ali je sa propašću ovog preduzeća počeo da se gasi.
Problem nedostaka lokalnog javnog prevoza između ovih susjednih gradova na sjeveru posebno je aktuelizovan sa ekonomskom krizom, odnosno poskupljenjem goriva i povećanjem cijena taksi usluga.
Zbog propasti beranskog autoprevoznog preduzeća Simon vojaž niko još nije odgovarao, osim što se protiv jednog od bivših vlasnika krivična prijava nalazi u Specijalnom državnom tužilaštvu.
Ni jedan grad na sjeveru nema gradski prevoz, a teritorije opština su vrlo geografski razuđene i velike, što je stanovnike u ovom regiona natjeralo da, ako ne žele da plaćaju skup taksi prevoz, kupuju polovne automobile za sopstvene potrebe.
To se očigledno odrazilo na povećanje broja automobila, kao što je slučaj sa Beranama koje je trenutno treće među trinaest sjevernih opština po broju automobila u odnosu na broj stanovnika.
