Književno veče posvećeno književnom stvaralaštvu Mila Boškovića, koje je povodom 50 godina od njegove smrti, uz pomoć porodice i Opštine Berane organizovao Polimski muzej, održano je večeras u Galeriji „Nikola i Uglješa Popović“ u Beranama.
Milo Bošković je rođen 1937. godine u Rovačkom Trebaljevu, opština Kolašin, a školovao se u rodnom mjestu i Beranama. Jugoslovensku književnost završio je 1961. godine u Beogradu. Radio je kao profesor u Gimnaziji „Panto Mališić“ u Beranama, gdje je proveo gotovo cio svoj radni vijek.
Književnik i novinar Darko Jovović kazao je da je iz svakog Milovog postupka izvirala ljekovita riječ, pa i onda kada je naslućivao smrt koja ga je omela da se iskaže do kraja u svijetlu istine i vjerovanja u sudbinu sa kojom je spirao namijenjenu životnu gorčinu.
„Milo je tu gorčinu odnio sa sobom, a nama u trajno nasljedstvo ostavi impozantnu duhovnu tvorevinu koja kao najsjajnija zvijezda sija i iznad njegovog rodnog Kolašina i iznad Berana, grada u kom je dugi niz godina pečatio svoje misli na hartiji sazdanoj od najprefinjenijih lirskih naboja pred kojima je često i suzama tijesno”, istakao je Jovović.
On je naglasio da književno stvaralaštvo Mila Boškovića iziskuje jednu dugotrajnu analizu za koju treba mnogo, mnogo vremena.
“To potvrđuju i stihovi u kojima kaže: Ja imam svijet istrgnut iz krvi, Ja imam snage kojom ću da iskažem sebe do kraja. Sve to upućuje na zaključak da bi bilo uputno da se u ovom gradu organizuju naučni simpozijumi i okrugli stolovi na kojima bi ljudi od pera i nauke kazali nešto više o svemu što je Bošković napisao i podario generacijama koje dolaze”, kazao je Jovović i dodao da je uz to, ako ništa drugo, Milo Bošković zaslužio da jedna ulica u Beranama ponese njegovo ime.
Prema njegovim riječima, takav predlog bi morao da se što prije nađe u proceduri, jer Milo Bošković je, svojim stvaralaštvom, kao što je rekao, istinski zadužio ovaj grad.
U ime Milovog rodnog Kolašina govorila je profesorica Nataša Peković, koja se posvećeno bavi izučavanjem književne tvorevine Mila Boškovića.
“Kada govorimo o Boškoviću, mi prije svega govorimo o njegovom pjesničkom opusu, dok njegova proza ostaje nekako nedovoljno istražena, iako zavređuje punu istraživačku pažnju i detaljan semantički pristup. Da je značaj Milove proze prepoznat u književnoj istoriji svjedoči i činjenica da je njegov roman “Ikar sa Itake” našao svoje mjesto u ediciji romani u Crnoj Gori. Prozno stvaralaštvo ovog pisca odlikuje se stvaralačkom razuđenošću. Njegov prozni opus sačinjavaju djela različita po svojoj žanrovskoj strukturi, pripovjedačkim tehnikama i formama”, kazala je profesorica Peković.
Tokom književne večeri prikazani su inserti iz emisije o Milu Boškoviću autora Bogića Rakočevića, poznatog književnika i književnog kritičara. Pomenuta emisija je, u značajnoj mjeri, oživjela književni opus Mila Boškovića i približila ga svijetu. Bogić Rakočević je večeras trebalo da bude učesnik ove književne večeri, kako bi i on, iz svog ugla, kazao nešto više o onome što karakteriše stvaralaštvo Mila Boškovića.
U ime porodice obratio se Milov sinovac Marko Bošković, koji se zahvalio Opštini Berane, Polimskom muzeju i direktorici Violeti Folić kao i inicijatoru ove večeri pjesniku i novinaru Darku Jovoviću, koji se sjetio da treba da se obilježi 50 godina od smrti književnika Mila Boškovića.
“Većinu književnih djela, preko 20 knjiga, Milo Bošković je napisao u Ivangradu. Godinama je bio jedan od glavnih inicijatora i organizatora kulturnog i književnog života Polimlja, angažujući se kao poslanik i predsjednik Kulturno-prosvjetnog vijeća Crne Gore”, rekao je Marko Bošković i naglasio da je književno djelo njegovog strica do reforme školstva bilo zastupljeno i u školskim udžbenicima, gdje im je i danas mjesto.
Milo Bošković je jedan od osnivača Ratkovićevih večeri poezije koje se svake godine održavaju u Bijelom Polju. Dobitnik je više nagrada i priznanja, među kojima i Nagrade Saveza studenata Jugoslavije, Opštinske nagrade Ivangrada „21. jul”, Nagrade „Politike” Beograd, Nagrade Izdavačkog preduzeća Otokar Keršovani” Rijeka i „Telegrama” Zagreb, Nagrade „Isak Samokovlija” i dr.
Andrija Turčinović
