Zaposleni u školama I vrtićima, koji su učestvovali u istraživanju, odnosno 47 odsto njih kazalo je da je porodična situacija najčešćI problem koji se javlja kod učenika tokom nastave i izvan nje, a za koje smatraju da su van njihove odgovornosti.
Angažovanje socijalnih radnika u obrazovni sistem doprinijelo bi efikasnijem rješavanju situacija koje su u vezi sa porodičnom situacijom učenika, osiguravanju ranog prepoznavanja i prevencije vršnjačkog i porodičnog nasilja, zanemarivanja, zlostavljanja, siromaštva i socijalne isključenosti, a pomoglo bi učenicima i prilikom pravilnog izbora zanimanja, pokazuju rezultati istaživanja koje je sprovedeno u školama i vrtićima u sedam crnogorskih opština. Istraživanje je sprovedeno u okviru analize potvrđivanja opravdanosti angažovanja socijalnih radnika u obrazovni sistem, koju je izradila organizacija “Help u Crnoj Gori”, na inicijativu Ministarstva socijalnog staranja, brige o porodici i demografiji.
Istraživanje je sprovedeno u Budvi, Beranama, Herceg Novom, Nikšiću, Pljevljima, Podgorici i Ulcinju, odnosno u vrtićima i školama koje pohađaju romska djeca, a njegov osnovi cilj, kako je obrazloženo, jeste da se utvrdi stepen potrebe za angažovanjem socijalnih radnika u obrazovnim ustanovama u Crnoj Gori i da se na osnovu prikupljenih podataka procijeni opravdanost njihovog sistemskog uključivanja u obrazovni proces. Od 100 ispitanika koji su učestvovali u istraživanju, 35 odsto je nastavnika, 23 odsto vaspitača, 16 odsto stručnih lica, 21 medijator i pet odsto ispitanika koji nijesu htjeli da se izjasne. Odgovarajući na pitanja iz upitnika, 54 odsto ispitanika je ocijenilo da je slab uspjeh u školi najzastupljeniji problem učenika romske populacije sa kojima se susreću u svakodnevnom radu. Čak 65 odsto smatra da je vršnjačko nasilje među učenicima/djecom u porastu u odnosu na prethodne godine.
– Ovakav rezultat ukazuje da su predrasude i stereotipi još uvijek značajno naglašeni prema romskoj djeci, te da su slabije prihvaćena u vršnjačkoj grupi, što može dovesti do potpune socijalne isključenosti i negativno uticati na njihov psihosocijalni razvoj – navodi se u analizi.
Čak 95 odsto ispitanika odgovorilo je da je veoma značajno uvrstiti socijalnog radnika kao stručnog saradnika u obrazovni sistem s ciljem osiguravanja ranog prepoznavanja i prevencije socijalnih rizika (vršnjačkog i porodičnog nasilja, zanemarivanja, zlostavljanja, siromaštva i socijalne isključenosti), kao odgovora na savremene socijalne rizike i postavljanje okvira za pružanje pravovremenih i integrisanih usluga za djecu. Da u njihovoj školi postoji potreba za socijalnim radnikom smatra 94 odsto ispitanika.
Zaposleni u školama i vrtićima, koji su učestvovali u istraživanju, odnosno 47 odsto njih kazalo je da je porodična situacija najčešći problem koji se javlja kod učenika tokom nastave i izvan nje, a za koje smatraju da su van njihove odgovornosti.
– Dobijeni podaci pokazuju da su odnosi između porodice i škole nedovoljno razvijeni, usljed ograničene kontrole nastavnika, koji nema uticaj na donošenje odluka unutar porodice. Ovo otežava rješavanje problema, pa bi angažovanje socijalnog radnika doprinijelo boljoj komunikaciji i saradnji – ocijenjeno je u analizi.
Jedan socijalni radnik na 250–300 učenika
Ukazano je da normativ za školskog socijalnog radnika ne bi trebalo određivati isključivo prema ukupnom broju učenika, već prema složenosti stručnog rada i potrebama djece, ali da opšti standard – odnos od jednog socijalnog radnika na 250 do 300 učenika – predstavlja stručno utemeljeno i međunarodno uporedivo rješenje koje bi doprinijelo unapređenju kvaliteta obrazovno-vaspitnog sistema Crne Gore.
– Implementacija modela zapošljavanja sociologa i socijalnih radnika u obrazovnom sistemu Crne Gore ima za cilj jačanje inkluzivnog obrazovanja, posebno u kontekstu podrške RE (romskoj i egipćanskoj) djeci, kojih u istraživanim opštinama ima ukupno 1.865 učenika – ocijenjeno je u tom dokumentu.
izvor-dan
