Opština Andrijevica je samo godinu prije političkih promjena na državnom i lokalnom nivou odlučila da proda svoj dio akcija u preduzeću “Hidroenergija Andrijevica”, što je vidljivo kroz promjene u Centralnom registru privrednih subjekata (CRPS), a zbog čega je to urađeno, do danas je ostalo nejasno.
Ova kompanija registrovana je 28. januara 2015. godine kao društvo sa ograničenom odgovornošću (doo) u privatno-javnom partnerstu, a kao osnivači su se pojavili Opština Andrijevica sa 10 procenata, dok je preostalih 90 procenata bilo u vlasništvu preduzeća “Tooca trade” doo iz Podgorice, ulica “Džordža Vašingtona”.
Ugovor o osnivanju “Hidroenergije Andrijevica” donijet je u Andrijevici 21. Januara 2015. godine. Taj ugovor koji je za Opštinu Andrijevica potpisao tadašnji predsjednik opštine Srđan Mašović, a za “Tooci trade” Dragan Šekularac ovjeren je istog dana.
Opštinu Andrijevica u novoosnovanom preduzeću zastupao je Midrag Ivanović, a u Centralnom registru privrednih subjekata ostali su podaci i o preduzeću “Tooca trade”.
To preduzeće je osnovanao 11.decembra 2009. godine u Podgorici, a osnivači su bili Jugoslav Šekularac sa 35 procenata i “Gumber holdings limited” sa adresom u Nikoziji, koji je bio vlasnik preostalih 65 procenata “Tooce trade”.
Traga o tome ko je osnivač i vlasnik “Gumber holdings limited” u Nikoziji nema, ili ga je teško pronaći, ali je zato ostao pisani trag da se kao lica u kompaniji “Tooca trade” pojavljuju Lado Šekularac i Jugoslav Šekularac”.
Lado Šekularac je u skorije vrijeme javnosti postao poznat kao stečajni upravnik beranskog eutoprevoznog preduzeća “Simon vojaž” i po aferi bez epiloga, kada je za svega 34 hiljade eura prodao jednoj podgoričkoj kompaniji “Simonovih” osam najboljih autobusa.
Adresa “Hidroenergije Andrijevica” je bilo u ulici “Branka Deletića” u Andrijevici, a u ime osnivača pojavljuje se Sanja Dabović. Vršilac dužnosti direktora u trenutku osnivanja preduzeća je Dragan Šekularac.
Članovi Odbora direktora “Hidroenergije Andrijevica” su bili Sanja Dabović, Miodrag Ivanović i Jugoslav Šekularac.
U aprilu, ili preciznije 4. aprila 2019. godine u Centralnom registru privrednih subjekata bilježi se promjena Statuta, i tada se pojavljuje ime Miloša Bojovića, a kao izvršni direktor se upisuje Marijana Babić, dok se istovremeno briše ime dotadašnjeg vd direktora Dragana Šekularca. Odbor direktora ostaje nepromijenjen.
Blago je reći da je nejasno kako su u jednom od izvoda iz CRPS koji je moguće pretragom pronaći olovkom i nejasnim rukopisom prekrižani podaci o totadašnjim osnivačima, a takođe rukopisom upisano da je Miloš Bojović vlasnik 100 odsto akcija.
Odluka o prodaji svog udjela od 10 procenata u “Hudroenergiji Andrijevica” donijeta je 4. marta 2019. godine, a svoj udio od 90 odsto prodaje i “Tooca trade”. Podataka o cijenama po kojoj su Opština Andrijevica “Tooca trade” prodali akcije, nema, a jedini osnivač “Hidroenergije Andrijevica” u stoodstotnom procentu postaje Miloš Bojović, biznismen sa prebivalištem u Gusinju.
Portal RTCG je pisao ranije da je Opština Andrijevica nakon političkih promjena na državnom i lokalnom noviu podnijela krivičnu prijavu protiv kompanije “Hidroenergija Andrijevica” doo radi utaje poreza, čime je, kako je rečeno, budžet ove sjeverne i siromašne opštine u 2022. i 2023. godini oštećen za 47.950 eura. Sve to se dogodilo, međutim, prije uvođenja privremenih mjera, odnosno prinudne uprave, pa je pitanje da li će Odbor povjerilaca podržati da se u ovom postupku ide do kraja.
Navodi se da je odgovorni u doo “Hidroenergija Andrijevica” u poreskoj prijavi, koju su po osnovu poreza na nepokretnosti, dostavili nadležnom opštinskom poreskom organu nijesu prikazali stvarnu vrijednost malih hidroelektrana Štitska rijeka i Umski potok i da su na taj način pričinili krivično djelo.
Iz DOO Hidroenergija su 4. aprila 2022. godine podnijeli nadležnom opštinskom organu poresku prijavu za građevinske objekte malih hidroelektrana Štitska rijeka i Umski potok prikazujući da njihova knjigovodstvena vrijednost iznosi svega 131.750 eura. Nakon toga je nadležni opštinski organ donio rješenje i preduzeću po ovom osnovu utvrdio porez na ove objekte u iznosu od 1.317 eura na godišnjem nivou.
Iste godine, međutim, iz DOO “Hidroenergija Andrijevica” su nadležnom državnom organu za prihode dostavili iskaz o finansijskoj poziciji bilans stanja, i u njemu iskazali realnu vrijedost mini-hidroelektrana u iznosu od 2.582.350 eura.
“Tu vrijednost su bili dužni da prijave i opštinskom poreskom organu, jer se radi o stvarnoj knjigovodstvenoj vrijednosti objekata” – objasnili su tada u Opštine Andrijevica.
U krivičnoj prijavi se navodi da je DOO “Hidroenergija Montenegro” za oporezivanje prijavila samo vrijednost objekta mašinskih kućica, a ne i vrijednost opreme.
Dok su iz doo “Hidroenergija Andrijevica” nezvanično izjavili da su postupali u skladu sa zakonom, iz Opštine Andrijevica objašnjavaju da je prekršen član 19. stav 5 na osnovu kojeg se može protumačiti da su pokretne stvari, u ovom slučaju turbine, dio nepokretnosti.
“Jednostavno pojašnjeno, ako bi makli turbine iz mašinskih kućica, to više ne bi bili poslovni objekti, nego kokošari”, kazali su tada u Opštini Andrijevica.
Deset hidrocentrala ne teritoriji ove sjeverne opštine su u privatnom vlasništvu sa koncesijama koje su im izdate u vrijeme državne vlasti Demokratske partije socijalsita na 30 godina. U tom periodu projekcija njihove zarade je oko 120 miliona eura, od čega bi svega 9 miliona ostalo u budžetu Opštine Andrijevica.
Tufik Softić
