Pravoslavna crkva i vjernici danas slave Svetog Georgija, jednog od devet velikomučenika i prvih stradalnika za hrišćansku vjeru.
Đurđevdan je hramovna slava katedralnog manastira Eparhije budimljansko-nikšićke, Đurđevih Stupova, koji predstavlja najznačajniji kulturno-istorijski spomenik našeg kraja.
Osnovao ga je 1213. godine župan Stefan Prvoslav, sin velikog župana Tihomira i sinovac Stefana Nemanje.
Crkva na ovaj dan obilježava pogubljenje Svetog Georgija, koje se desilo 23. aprila 303. godine.
Na ikoni posvećenoj Đurđevdanu Sveti Đorđe je prikazan na konju kako ubija aždaju. Aždaja na ikoni predstavlja mnogobožačku silu koja je „proždirala“ brojne nevine hrišćane, dok se za Đurđic koristi ikona na kojoj je prikazan kao vojnik koji stoji na poljani sa kopljem u ruci.
Po predanju veruje se da je Sveti Đorđe rođen 280. godine u maloazijskoj oblast Kapadokiji, u bogatoj hrišćanskoj porodici.
Otac Svetog Đorđa je bio oficir rimske vojske. Nakon pogibije oca, mali Đorđe se sa majkom seli u Palestinu, na majčino bogato porodično imanje, gde dobija visoko obrazovanje. Služeći u rimskoj vojsci jako brzo se ističe svojom hrabrošću, pa samim tim brzo napreduje od običnog vojnika do vojnog funkcionera. Sa dvadeset godina lično ga car Dioklecijan postavlja za carevog savetnika(vojvodu). Car Dioklecijan 303. godine organizuje deseti najveći progon hrišćana ikada. Početkom progona hrišćana, Đorđe pošto je i sam hrišćanin, odlučuje da svoju imovinu podeli siromašnima, a sve svoje robove i sluge pusti na slobodu. Na jednom saboru Đorđe koristi priliku i izlazi pred cara Dioklecijana i izgovara da je i sam hrišćanin, i da je protiv odnosa prema hrišćanima i njihovog daljeg progona. Nakon te izjave car naređuje da uhapse Đorđa i bace ga u tamnicu. U tamnici su Đorđa stavljali na velike muke sve do tog 06.maja 303. godine kad su mu na gubilištu odrubili glavu. Deset godina nakon smrti Đorđa, napokon dolazi do proglašenja hrišćanstva zvaničnom religijom Rimskog carstva od strane cara Konstantina.
Po narodnom verovanju ovim praznikom se ispraća zima i dočekuje proleće.
Do tada nije valjalo spavati pod otvorenim nebom, a od ovog dana priroda se preobražava i po običaju ljudi provode noć na proplancima i planinama.
Verovalo se da ako je na Đurđevdan vedro da će biti plodna godina, a ako na ovaj praznik i sutradan bude padala kiša da će leto biti sušno.
Povodom ovog velikog praznika jutros je održana Sveta Arhijerejska Liturgija, a ulicama Berana će proći i tradicionalna Svenarodna litija, koja će u 17 sati krenuti iz porte manastira Đurđevi Stupovi.
